PSYCHOLOGIA RODZINNA
Wsparcie dla dziecka zaczyna się od zrozumienia całej rodziny
Pomagamy rodzicom, dzieciom i nastolatkom lepiej rozumieć emocje, zachowania i potrzeby, które stoją za codziennymi trudnościami.
NIE MUSISZ RADZIĆ SOBIE SAMODZIELNIE
Gdy rodzicielstwo staje się zbyt trudne lub przytłaczające
Szukanie pomocy nie oznacza, że zawiodłeś jako rodzic. Często jest pierwszym krokiem do odzyskania spokoju i lepszego kontaktu z dzieckiem.
Trudne zachowanie dziecka może być sposobem komunikowania napięcia, lęku, przeciążenia albo potrzeby, której nie potrafi jeszcze nazwać. Wspólnie przyglądamy się temu, co dzieje się z dzieckiem oraz w jego najbliższym otoczeniu.
KIEDY WARTO SIĘ ZGŁOSIĆ
Sygnały, które warto potraktować uważnie
Emocje i zachowanie
- silny lęk, smutek lub wybuchy złości
- wycofanie albo nagła zmiana zachowania
- trudność w nazywaniu i regulowaniu emocji
Relacje i codzienność
- konflikty w domu lub trudności rówieśnicze
- problemy z granicami i współpracą
- trudności szkolne lub adaptacyjne
Zmiany i kryzysy
- rozstanie rodziców lub zmiana sytuacji rodzinnej
- żałoba, choroba albo inne trudne doświadczenie
- kryzys wieku dorastania
Potrzeby rodzica
- poczucie bezradności i przeciążenia
- trudność w rozumieniu zachowania dziecka
- potrzeba uporządkowania sposobu reagowania
JAK WYGLĄDA POMOC
Proces dopasowany do wieku dziecka i sytuacji rodziny
1
Rozmowa z rodzicem
Pierwsze spotkanie najczęściej odbywa się z rodzicem lub opiekunem. Poznajemy sytuację, historię i najważniejsze obawy.
2
Poznanie dziecka
Forma spotkań zależy od wieku. Rozmowa, obserwacja lub odpowiednio dobrane aktywności pomagają zrozumieć trudność.
3
Omówienie i plan
Przekazujemy rodzicom wnioski i wspólnie ustalamy dalsze kroki: konsultacje, wsparcie dziecka, pracę z rodzicem lub inną pomoc.
FAQ
Pytania rodziców
Czy na pierwsze spotkanie przychodzę z dzieckiem?
Najczęściej pierwsza konsultacja odbywa się z rodzicem lub opiekunem. Sposób udziału dziecka ustalamy indywidualnie.
Czy konsultacja oznacza rozpoczęcie terapii dziecka?
Nie. Najpierw rozpoznajemy sytuację. Po konsultacjach omawiamy zalecaną formę dalszego wsparcia.
Czy rodzice uczestniczą w procesie?
Zakres współpracy z rodzicami zależy od wieku dziecka i charakteru trudności. Ustalamy go na początku.
Czy pomagacie nastolatkom?
Tak. Wspieramy młodzież w trudnościach emocjonalnych, relacyjnych, rozwojowych i kryzysach okresu dorastania.
Porozmawiajmy o tym, co dzieje się w Waszej rodzinie
Napisz krótko, ile lat ma dziecko i co obecnie budzi Twój niepokój. Odpowiemy i zaproponujemy odpowiedni pierwszy krok.